Η ηλικία από τα δύο μέχρι τα τρία έτη χαρακτηρίζεται από έντονη κινητικότητα των παιδιών. Οι αντοχές τους είναι πολύ αυξημένες και ορισμένες φορές, πράγματι, θα μπορούσαν να συγκριθούν με αντοχές δρομέων! Είναι όμως απόλυτα φυσιολογικό για ένα παιδί της ηλικίας αυτής να προτιμάει να τρέχει, να πηδάει, να σκαρφαλώνει και να ανακαλύπτει τον κόσμο. Πολλοί γονείς ανησυχούν γιατί συνέχεια χάνει την αυτοσυγκέντρωση του και δυσκολεύεται να καθίσει και να ολοκληρώσει ένα παιχνίδι, νομίζοντας ότι το παιδί έχει κάποια διαταραχή που πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα.
Η υπερβολική αυτή ενεργητικότητα των παιδιών υποχωρεί συνήθως λίγο πριν το νηπιαγωγείο ή την πρώτη δημοτικού. Σπανιότερα μπορεί να συνεχιστεί και στο σχολείο οπότε τότε ενδέχεται να χρειαστεί ειδική αντιμετώπιση ειδικά εάν το πρόβλημα παρακωλύει τη σχολική απόδοση η επηρεάζει την κοινωνική συμπεριφορά του παιδιού. Αυτός όμως είναι κάτι ιδιαίτερο το οποίο θα το συζητάμε με κάθε οικογένεια χωριστά. Την περίοδο λοιπόν αυτή ανάπτυξης του παιδιού είναι προτιμότερο οι γονείς να προσπαθήσουν να προσαρμοστούν σε αυτά τα υψηλά επίπεδα ενεργητικότητας παρά να πιέσουν το παιδί να επιβραδύνει τους ρυθμούς και να κάτσει ακίνητο. Μην περιμένετε να μείνει καθηλωμένο καθόλη τη διάρκεια μιας εκδήλωσης ή ενός γεύματος σε ένα εστιατόριο. Το ίδιο θα συμβεί αν αποφασίσετε να πάτε για ψώνια ή ακόμα και μια απλή βόλτα στο δρόμο που ενέχει κινδύνους. Αποφύγετε τις καταστάσεις που μπορεί να δημιουργήσουν εκνευρισμό στο παιδί ιδιαίτερα όταν αυτό δεν μπορεί να κινηθεί ελεύθερα ή βρίσκεται σε χώρο που μπορεί να προκληθεί ατύχημα. Φροντίστε τα παιχνίδια του να περιλαμβάνουν εκτόνωση της περίσσειας ενεργητικότητας που έχει και οπωσδήποτε να περιλαμβάνει τρέξιμο, άλματα ή αθλήματα. Τονίζω την ανάγκη να εκτονώσει το παιδί την ενεργητικότητα του ελεγχόμενα αλλιώς υπάρχει περίπτωση να στραφεί προς βίαιη η καταστροφική συμπεριφορά που μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις τόσο στο μέλλον του παιδιού όσο και ολόκληρης της οικογένειας. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιο παιδί απομονώνεται για την κακή του συμπεριφορά και αυτό πρέπει οπωσδήποτε να το αποφύγετε. Επιβάλλεται λοιπόν, να ορίσετε εγκαίρως σαφείς και λογικούς κανόνες τους οποίους θα τηρείτε αμφότεροι οι γονείς και θα εφαρμόζονται με συνέπεια και επιβράβευση όταν το παιδί πετυχαίνει το στόχο που έχετε ορίσει από πριν. Προσπαθήστε να τηρείται καθημερινά τις ώρες του ύπνου όπως τις έχουμε ορίσει μαζί, των γευμάτων, του μπάνιου και της ανάπαυσης του παιδιού ώστε να μπορείτε να έχετε το μεγαλύτερο δυνατό έλεγχο τις περισσότερες ώρες, ακόμα κι αν κάποιος από τους δύο γονείς απουσιάζει. Οι φωνές και ο εκνευρισμός δεν θα βοηθήσει στις ηλικίες αυτές και μάλλον θα κάνει χειρότερα πράγματα οπότε φροντίστε να δίνετε στο παιδί πάντα εναλλακτικές λύσεις και επιβράβευση όταν πετυχαίνει αυτό που ζητάτε.Η ηλικία μεταξύ δύο και τριών ετών είναι η πιο σημαντική στην εκμάθηση και τήρηση κανόνων από το παιδί. Αν καταφέρετε και τους επιβάλλετε, θα έχετε ένα παιδί χωρίς προβλήματα στη ζωή και ένα χρήσιμο μέλος της κοινωνίας. Κατά τη γνώμη μου, σε αυτές τις μικρές ηλικίες κρίνεται η επιτυχία των γονέων.
