και ξανά στην επικαιρότητα ένα θέμα το οποίο θα έπρεπε να είχε λυθεί, αλλά επίμονα κρύβεται και δε συζητείται όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως.
40.000 ανήλικα κορίτσια κάθε χρόνο στην Ελλάδα ματώνουν στα χειρουργικά κρεβάτια, άλλα παίρνουν χημικές ουσίες με όχι πλήρως γνωστές επιπλοκές για την υγεία τους. Τραυματίζονται ψυχικά με τα τραύματα της ψυχής να μην κλείνουν εύκολα.
Πόσα ακόμα κορίτσια θα συνεχίσουν να αιμορραγούν και να υποφέρουν στον 21ο αιώνα που τα μέτρα προφύλαξης είναι απλά και εύκολα; Αντί να τονίζουμε συνεχώς τις επιπτώσεις μιας άμβλωσης και να εκπαιδεύουμε τους εφήβους στα μέτρα πρόληψης και προφύλαξης, τους διδάσκουμε περί δικαιωμάτων σε σώμα που… δεν είναι δικό τους!
Διότι δικό μας είναι το συκώτι, τα νεφρά, η καρδιά και όλα τα άλλα όργανα με τα οποία γεννιόμαστε και στα οποία βασίζεται η ανάπτυξή μας. Το έμβρυο είναι κανονικός άνθρωπος, σε πρώιμο στάδιο ανάπτυξης, το οποίο δεν ανήκει στη γυναίκα ούτε στον άντρα. Ούτε το παιδί που θα γεννηθεί ανήκει σε κάποιον με την στενή έννοια του όρου. Είμαστε υποχρεωμένοι να το μεγαλώσουμε σωστά για αυτό και έχει δικαιώματα, αλλά δεν είναι κτήμα μας. Δεν το κάνουμε ό,τι θέλουμε όπως τα ρούχα που φοράμε.
Άσχετα με αυτά που ακούτε από διάφορους περιφερόμενους στην τηλεόραση, θα πρέπει να γνωρίζουμε όλοι είτε μας αρέσει είτε όχι και το τονίζω ιδιαίτερα, πως το έμβρυο από τη πρώτη στιγμή της σύλληψής του είναι κανονικός άνθρωπος, ο οποίος αναπτύσσεται σταδιακά, ασχέτως του πότε χτυπά η καρδιά του. Όλοι έχουμε περάσει από αυτό το στάδιο για να πατάμε τα πόδια μας σήμερα στη γη.
Ειδικά εσείς οι γονείς που έχετε παιδιά στην εφηβεία, κάντε τους συνεχώς μαθήματα για τα θέματα αυτά, με στόχο να εξαλείψετε τη λέξη «άμβλωση» από το λεξιλόγιό τους ώστε να μη χρειαστεί ποτέ να αιμορραγήσουν για αυτό το λόγο.
Αυτό δεν είναι επιλογή, αλλά υποχρέωσή μας να διαφυλάξουμε την ηθική υπόσταση του ανθρώπου, ως θεμελιώδους πυλώνα της υπάρξεώς του.
